Ta roślina wprowadzi trochę orientu do Twojego ogrodu. Osiąga naprawdę imponujące rozmiary, a jej pnącza majestatycznie okalają przestrzeń wokół. Wisterię należy sadzić w pobliżu ścian i ogrodzeń, aby zapewnić roślinie solidną podporę. A ta się z pewnością przyda. W optymalnych warunkach glicynia rośnie nawet do trzech metrów rocznie.
Jak wspomnieliśmy wyżej, roślina funkcjonuje pod dwiema nazwami - wisteria, glicynia - które można stosować zamiennie. Trzeba przyznać, że jest to gatunek, wobec którego trudno przejść obojętnie.
Młode pędy rośliny są zielone i bardzo elastyczne, a z czasem brązowieją i stają się zdrewniałe. Roślina rozrasta się bardzo szybko. Pędy mogą osiągać nawet kilkanaście metrów długości. Pierzaste liście są gęsto osadzone na pędach. Latem są zielone, a jesienią przebarwiają się na żółto.
Okazałe kwiatostany to znak rozpoznawczy wisterii. Kwiaty tej imponującej rośliny mają kształt gron, które - w zależności od odmiany i warunków uprawy - mogą osiągać od 15 do nawet 50 cm długości. W pojedynkę są podobne do kwiatów fasoli, a zebrane w grupie tworzą spektakularny kwiatostan, wydzielający słodki intensywny zapach. Glicynia kwitnie zazwyczaj na przełomie maja i czerwca. Niektóre odmiany mogą powtarzać kwitnienie latem (przełom lipca i sierpnia), jednak nie jest ono już tak obfite.
Osoby, które chciałyby mieć tę roślinę w swoim ogrodzie, muszą wiedzieć, jakie wymagania stanowiskowe ma wisteria. Sadzenie rośliny należy zaplanować w miejscach, które zapewnią jej odpowiednią podporę, np. przy altanie.
Wisteria to bardzo silne pnącze, co należy wziąć pod uwagę, gdy w pobliżu znajdują się np. kable sieciowe. Najlepiej wybrać ekspozycję południową lub południowo-zachodnią, ponieważ roślina potrzebuje co najmniej sześciu godzin bezpośredniego nasłonecznienia każdego dnia. Warto zwrócić uwagę również na to, aby zapewnić jej ochronę przed wiatrem.
Lekko wilgotna gleba to warunki, w których najlepiej rozwija się wisteria. Podlewanie młodych roślin jest szalenie ważne, ponieważ nie mają one jeszcze rozwiniętego systemu korzeniowego i nie są w stanie czerpać wilgoci z głębszych warstw ziemi. Roślinę należy obficie podlewać w czasie kwitnienia, a także w okresie suszy i upałów.
Luźna gleba o lekko kwaśnym lub kwaśnym odczynie to warunki, w których najlepiej odnajduje się wisteria. Roślina powinna być nawożona co najmniej raz w roku, jednak warto wiedzieć, że nie stosujemy do niej nawozów azotowych, ponieważ czerpie ona ten pierwiastek z powietrza, dzięki bakteriom brodawkowym. Obfite nawożenie (najlepiej obornikiem) warto przeprowadzić jesienią.
Przycinanie to jeden z niewielu obowiązków, jakie nakłada na nas wisteria, Pielęgnacja rośliny nie jest zbyt skomplikowana, choć patrząc na jej dekoracyjny wygląd, mogłoby się wydawać inaczej. Zaleca się, aby pierwsze cięcie przeprowadzić minimum po trzech latach od posadzenia. Pnącza przycinamy na ok. 20 cm latem, a następnie wczesną wiosną, kiedy należy usunąć suche i zmarznięte części rośliny. Dzięki temu zabiegowi roślina jest dobrze przygotowana na kolejny sezon i ma zapewnione odpowiednie warunki do dalszego rozwoju.
Zimowanie rośliny to kolejny aspekt, który warto poznać, jeśli w naszym ogrodzie ma się pojawić przepiękna wisteria. Uprawa młodych osobników jest pod tym względem bardziej wymagająca, niż starszych roślin, które mają już większą odporność. Młode rośliny są podatne na przemarzanie, dlatego przed nastaniem pierwszych mrozów należy zabezpieczyć je agrowłókniną lub słomianą matą. Warto usypać także kopczyk z ziemi lub kory wokół pnia.
Zobacz też: Zielone serce Europy bije w Polsce - oto największy i najstarszy naturalny las na Starym Kontynencie