Sezon grzewczy pokazuje, jak ważna jest jakość paliwa używanego w kominku. Nie każde drewno pali się tak samo i nie każde jest bezpieczne dla instalacji kominowej. Różnice dotyczą ilości wytwarzanego ciepła, poziomu sadzy oraz tempa spalania. Doświadczenia z kontroli kominów pozwalają wskazać gatunki, które sprawdzają się najlepiej.
Kominiarze wskazują na drewno liściaste jako najbezpieczniejsze. Iglaste gatunki zwiększają ryzyko osadzania się smoły
Serwis obchodpromiminko.cz poprosił kominiarzy o opinię. Zgodnie podkreślają, że do kominka należy wybierać wyłącznie drewno liściaste. Gatunki iglaste, takie jak sosna czy świerk, zawierają dużo żywicy, która podczas spalania odkłada się w przewodzie w postaci sadzy i smoły. To właśnie te osady są najczęstszą przyczyną pożarów kominów. Drewno liściaste spala się czyściej i znacząco ogranicza powstawanie niebezpiecznych złogów w kominie. Znaczenie ma także gęstość opału. Im twardsze drewno, tym wolniej i równiej się spala, a to przekłada się na stabilniejszą temperaturę oraz mniejsze zużycie paliwa. Dzięki temu kominek pracuje wydajniej i rzadziej wymaga uzupełniania opału.
Dąb, buk i grab dają najwięcej ciepła. To właśnie te gatunki najrzadziej powodują nadmiar sadzy
Wśród najczęściej polecanych gatunków znajduje się dąb. Charakteryzuje się bardzo wysoką wartością opałową i długim czasem spalania. Przy odpowiednim wysuszeniu daje intensywne ciepło i nie powoduje dużego zanieczyszczenia przewodu. Dąb uchodzi za jeden z najbardziej wydajnych gatunków opałowych, łącząc wysoką temperaturę z ograniczoną ilością osadów. Kominiarze wskazują także na buk oraz grab. Należą do twardych gatunków drewna, które spalają się wolniej i dają więcej ciepła. Dzięki temu zapewniają stabilną pracę kominka oraz mniejszą ilość popiołu. Jesion również jest ceniony, ponieważ łatwo się rozpala i dobrze znosi niewielkie wahania wilgotności.
Brzoza pomaga utrzymać czystą szybę. Osika bywa używana do dopalania nagromadzonych osadów
Osoby, które narzekają na szybko brudzącą się szybę, często sięgają po brzozę. Ten gatunek zawiera niewiele substancji smolistych i szybko schnie. Spala się jasnym płomieniem, pozostawiając mniej tłustego nalotu. Brzoza jest jednym z najczęściej polecanych gatunków pod kątem czystości szyby kominkowej. Ciekawym uzupełnieniem opału jest osika. Choć spala się szybciej niż twarde drewno, osiąga wysoką temperaturę. Dzięki temu pomaga wypalać osady zgromadzone w palenisku i przewodzie. Z tego powodu bywa stosowana jako paliwo dodatkowe.
Wilgotność opału ma kluczowe znaczenie. Zbyt wilgotny materiał obniża temperaturę spalania i zwiększa ilość sadzy
Nawet najlepszy gatunek nie zapewni dobrego efektu, jeśli będzie zbyt wilgotny. Świeżo ścięte drewno może zawierać nawet 50 procent wody. Spalanie takiego opału powoduje intensywne dymienie i szybkie zanieczyszczanie komina. Drewno przeznaczone do kominka powinno mieć wilgotność nieprzekraczającą 20 procent, aby spalanie było efektywne i bezpieczne. Sezonowanie drewna liściastego trwa co najmniej 12 miesięcy, a w przypadku twardych gatunków nawet do 24 miesięcy. Należy je przechowywać w suchym i przewiewnym miejscu, najlepiej pod zadaszeniem. Odpowiednio wysuszony opał oznacza więcej ciepła, mniejsze zużycie oraz rzadszą potrzebę czyszczenia komina.
