Wiosną i latem na pniach drzew zaczyna się prawdziwy ruch. Mrówki wspinają się w stronę młodych pędów, mszyce korzystają z ich obecności, a gąsienice szukają drogi do liści. Wtedy wielu ogrodników sięga po klej entomologiczny, bo działa jak lepka zapora ustawiona na trasie szkodników. Pojawia się jednak ważna wątpliwość. Skoro preparat jest tak gęsty i długo utrzymuje się na powierzchni, czy może zaszkodzić korze?
Klej entomologiczny działa mechanicznie. Nie wnika w roślinę i nie zwalcza szkodników od środka. Jego zadanie jest znacznie prostsze, czyli zatrzymać owady, które próbują przejść po pniu w stronę korony. Dzięki temu można ograniczyć między innymi wędrówki mrówek, a pośrednio także rozwój mszyc, które często korzystają z ich ochrony.
Problem zaczyna się wtedy, gdy preparat zostanie potraktowany jak zwykła pasta do smarowania kory. Bezpośrednia warstwa kleju może utrudniać oddychanie powierzchni pnia, zbierać brud, zatrzymywać wilgoć i przyklejać drobne zanieczyszczenia. Dla starszego drzewa o grubej, zdrowej korze zwykle nie będzie to od razu katastrofa, ale dla młodych drzewek taki zabieg może być zbyt agresywny.
Aby ograniczyć ryzyko, kleju nie nakłada się bezpośrednio na pień. Najpierw trzeba założyć pas z papieru, tektury, folii ogrodniczej albo specjalną opaskę lepową. Dopiero na tak przygotowaną powierzchnię nanosi się preparat. Dzięki temu lepka warstwa zatrzymuje owady, ale nie oblepia samej kory.
Opaska powinna przylegać do pnia na tyle dokładnie, aby szkodniki nie przechodziły pod spodem. Nie można jej jednak zaciskać zbyt mocno. Pień pracuje, rośnie i reaguje na wilgoć, dlatego zbyt ciasne owinięcie może zostawić ślad albo ograniczyć naturalny rozwój tkanki. Najlepiej sprawdzać zabezpieczenie co kilka dni, szczególnie po deszczu i silnym wietrze.
Najwięcej ostrożności wymagają świeżo posadzone drzewka owocowe i ozdobne. Ich kora jest cienka, delikatna i bardziej podatna na odparzenia. Jeśli klej zostanie nałożony prosto na pień, może mocno przywrzeć do powierzchni. Późniejsze usuwanie preparatu bywa wtedy kłopotliwe, bo razem z nim można naruszyć wierzchnią warstwę kory.
Nie należy stosować kleju na pęknięciach, ranach po cięciu, miejscach z oznakami chorób ani na wilgotnym pniu. Jeśli drzewo ma uszkodzoną korę, najpierw trzeba zadbać o jej stan, a dopiero później myśleć o lepowej barierze. W przeciwnym razie preparat może zatrzymać wilgoć przy osłabionym fragmencie i stworzyć warunki, które drzewu nie służą.
Czytaj także: Ogrodnicy robią to z czosnkiem co roku. Efekt? Główki są wielkie i aromatyczne
Lepka opaska nie jest zabezpieczeniem zakładanym raz na cały sezon. Z czasem klej zbiera kurz, martwe owady, fragmenty liści i drobiny kory. Taka warstwa traci skuteczność, a przy okazji wygląda nieestetycznie. Opaskę należy kontrolować i wymieniać, gdy przestaje być lepka albo mocno się zabrudzi.
Dobrym rozwiązaniem jest założenie pasa ochronnego na wysokości około 30 do 60 cm nad ziemią. Preparat nakłada się cienką, równą warstwą na zewnętrzną stronę opaski. Po kilku tygodniach warto zdjąć całość i założyć nową, zwłaszcza jeśli drzewo intensywnie rośnie. Nie powinno się zeskrobywać starego kleju ostrym narzędziem z kory, bo łatwo wtedy zrobić ranę większą niż szkody po owadach.
Klej entomologiczny nie musi niszczyć kory drzew, ale wymaga rozsądku. Najważniejsza zasada jest prosta: preparat powinien trafiać na opaskę, a nie bezpośrednio na pień. Wtedy działa jak pułapka na szkodniki, a drzewo nie płaci za ochronę osłabieniem kory.