Nie każda efektowna roślina wymaga żyznej ziemi i wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Lespedeza Thunberga dobrze radzi sobie w przeciętnym podłożu, a po ukorzenieniu toleruje okresową suszę. Trzeba jednak wiedzieć, gdzie ją posadzić, jak ciąć i czego unikać podczas uprawy.
Lespedeza Thunberga to półkrzew o bardzo charakterystycznym pokroju. Wypuszcza długie, łukowato wygięte gałęzie, które z czasem zaczynają się przewieszać. Towarzyszą im niewielkie, trójlistkowe liście. W ciągu jednego sezonu pędy lespedezy mogą osiągnąć od 1 do nawet 2 metrów długości i stworzyć szeroką kępę przypominającą fontannę. Z tego powodu roślina potrzebuje odpowiednio dużo wolnej przestrzeni.
Na efektowne kwitnienie trzeba poczekać do drugiej części sezonu. Pierwsze kwiaty najczęściej rozwijają się w sierpniu, a we wrześniu jest ich już bardzo dużo. Mogą utrzymywać się również w październiku. Są niewielkie, motylkowe i mają odcienie różu, purpury lub różowego fioletu. Zebrane w zwisające grona pokrywają znaczną część gałęzi. Późny termin kwitnienia sprawia, że lespedeza może zdobić ogród w czasie, gdy wiele letnich gatunków zakończyło już swój sezon.
Stanowisko dla lespedezy Thunberga powinno być przede wszystkim słoneczne. W takich warunkach roślina obficie zakwita i zachowuje atrakcyjny pokrój. Półcień również jest możliwy, ale może oznaczać mniejszą liczbę kwiatów. Podłoże nie musi być szczególnie żyzne. Sprawdza się ziemia przeciętna, piaszczysta, a nawet dość uboga. Najważniejsze jest przepuszczalne podłoże, ponieważ lespedeza źle znosi nadmiar wilgoci oraz zastój wody wokół korzeni.
Świeżo posadzoną roślinę trzeba regularnie podlewać, aby mogła dobrze się ukorzenić. Starsze okazy są już bardziej odporne na krótkie okresy bez deszczu. Ostrożność jest wskazana także przy nawożeniu. Nadmiar nawozów azotowych może pobudzić intensywny rozwój zielonych pędów kosztem liczby kwiatów. W przypadku tego gatunku intensywne dokarmianie nie jest więc sposobem na uzyskanie bardziej kolorowej kępy.
Jednym z najważniejszych zabiegów w uprawie lespedezy jest coroczne cięcie. Nie trzeba oszczędzać starych gałęzi, ponieważ kwiaty rozwijają się na przyrostach powstałych w danym roku. Zabieg najlepiej przeprowadzić wczesną wiosną, zwykle w marcu. Zeszłoroczne pędy lespedezy można skrócić do wysokości zaledwie kilku centymetrów nad ziemią. Później roślina wypuszcza nowe gałęzie, a tempo jej wzrostu wyraźnie zwiększa się od czerwca.
Ważną kwestią pozostaje także mrozoodporność lespedezy Thunberga. W polskich warunkach nadziemne części mogą ucierpieć podczas zimy, ale korzenie najczęściej pozostają żywe i w kolejnym sezonie wypuszczają nowe przyrosty. Większej uwagi wymagają młode egzemplarze. Przez pierwsze zimy podstawę młodej lespedezy warto zabezpieczyć warstwą kory lub liści.
Nietypowy pokrój podpowiada, gdzie najlepiej posadzić lespedezę Thunberga. Dobrym miejscem są skarpy, podwyższone rabaty i okolice murków oporowych. Długie gałęzie mają tam możliwość swobodnego opadania. Roślina pasuje również do ogrodów naturalistycznych i kompozycji preriowych. Lespedezę można zestawić między innymi z miskantami, rozplenicami, trzcinnikami, rudbekiami, jeżówkami, astrami jesiennymi, rozchodnikami okazałymi i werbeną patagońską.
Kwiaty mają znaczenie nie tylko dla wyglądu rabaty. Odwiedzają je pszczoły i inne owady zapylające. Jest to szczególnie cenne pod koniec sezonu, kiedy dostępnych kwitnących roślin jest coraz mniej. Lespedeza stanowi jesienne źródło nektaru dla owadów zapylających. Dzięki temu może być interesującym wyborem również do ogrodów tworzonych z myślą o zapylaczach.