Wielu z nas dzień Wszystkich Świętych kojarzy się nie tylko z blaskiem zniczy i chryzantemami, ale też ze słodyczami, którymi kuszą nas stragany rozstawione przez cmentarzem. Niektóre regiony Polski mają swoje szczególne przysmaki. Czy znasz je wszystkie?
Pańska skórka na Wszystkich Świętych. Kierunek: Warszawa
Pańska skórka to twarde, delikatnie ciągnące się cukierki zrobione z cukru, białek, gumy arabskiej i syropu owocowego. Mają lekko karmelowy smak i zazwyczaj są różowe lub białe. Zanim stały się mazowieckim przysmakiem, były podawane dzieciom jako lek na kaszel.
A skąd wzięła się nazwa "pańska skórka"? Nieco światła na ten temat rzuca warszawski słownik z XX wieku, gdzie pojawia się skórka, ale panieńska, która dopiero z czasem zaczęła być nazywana pańską. Bladoróżowy kolor cukierków skojarzył się najprawdopodobniej z piękną i gładką skórą młodych kobiet.
Szczypki na Wszystkich Świętych. Kierunek: Lubelszczyzna
Podobnie jak warszawski przysmak, lubelskie szczypki to konkretna dawka cukru. Cukierki te są różnokolorowe, uformowane w wałki lub laseczki. Nazwa wywodzi się od szczapy drewna, a to z uwagi na kształt i charakterystyczne żłobienia. Po zjedzeniu szczypki trzeba liczyć się z kolorowym nalotem na języku.
Miodek turecki czy trupi? Kierunek: Kraków
Przy cmentarzach w Małopolsce znajdziemy miodek turecki, znany też jako "trupi miodek". Rozpoznamy go po kremowym kolorze i kształcie nieregularnych bryłek. Jak sama nazwa wskazuje, przysmak ten ma lekko miodowy smak, z nutą kakao i pokruszonych orzechów.
Zgodnie z tym, co można przeczytać w zasobach Muzeum Etnograficznego w Krakowie, miodek jest nazywany tureckim ze względu na podobieństwo tych słodyczy do przysmaków z Turcji, m.in. rachatłukum i chałwy. A dlaczego miodek zaczęto nazywać trupim? Prawdopodobnie przez najprostsze skojarzenie miodku z cmentarzem.
Poznańska rura. Kierunek: Wielkopolska
Może i poznańska rura ma nieco obcesową nazwę, ale naprawdę warto jej spróbować. W przeciwieństwie do innych cmentarnych słodyczy jest ciastkiem, a nie cukierkiem. W smaku przypomina lekki piernik, można ją podawać z kawą lub herbatą.
Rura poznańska wypiekana jest nie tylko na Wszystkich Świętych. Dawniej, w dwudziestoleciu międzywojennym, była nazywana trąbą i przygotowywana na Boże Ciało. Zgodnie z legendą opisaną na blogu Poznanskieklimaty.pl, podczas procesji, która przechodziła ulicami Poznania, zerwała się wichura lub potężny dźwięk trąb sprawił, że z okolicznych dachów zaczęły odpadać dachówki. I chociaż pod domami zebrał się wielki tłum, dachówki cudem nikogo nie trafiły. Na pamiątkę tego zdarzenia lokalne zakonnice zaczęły wypiekać ciastka w kształcie trąb/dachówek.
Regionalne zwyczaje kulinarne to piękna podróż, którą warto odbyć jesienią. Świąteczny poczęstunek z filiżanką aromatycznej herbaty to dobry wstęp do rozmowy i odnowienia rodzinnych więzi.
