Pomidory są jednymi z najchętniej wybieranych warzyw wśród Polaków. Normalne jest więc, że duża część osób decyduje się na uprawę ich we własnych ogródkach czy balkonach. Pomidory jednak są mocno narażone na choroby, które później mogą skutkować sporymi stratami w plonach. Jakie choroby występują najczęściej i jak je zwalczać?
Więcej podobnych artykułów przeczytasz na stronie głównej Gazeta.pl
Alternarioza pomidora, znana również jako sucha plamistość liści. To choroba wywoływana przez grzyb i dotyka zazwyczaj uprawianych w gruncie pomidorów, szczególnie w ciepłe i deszczowe lata. Objawia się ciemnobrunatnymi plamami pojawiającymi się na liściach. Z czasem zastygają one i wykruszają się w środku. Liście zaczynają żółknąć, zwijają się i obumierają. Porażone owoce zaczynają później gnić, a na powierzchni widoczny jest nalot grzybni. Do zwalczenia jej konieczne będą preparaty chemiczne. Aby ograniczyć ryzyko wystąpienia tej choroby, pomidory powinno się uprawiać z daleka od ziemniaków. W miejscu, gdzie wystąpiła choroba, nie powinniśmy uprawiać pomidorów przez 3-4 lata.
Kolejną z chorób jest zaraza ziemniaka, która jest najgroźniejszą z chorób. Może być w szczególności niebezpieczna podczas chłodnych i deszczowych okresów letnich. Pierwsze objawy tej infekcji widoczne są już w czerwcu, kiedy na liściach pomidorów zaczynają pojawiać się szybko rosnące szare plamy. Pędy i nerwy liściowe zaczynają czernieć i zamierają. Na owocach również zaczynają pojawiać się podobne plamy, a przy dużej wilgoci zaczyna być widoczny biały nalot. Pomidory, których dotknęła zaraza ziemniaka, zamierają w ciągu kilku dni. Od pojawienia się pierwszych objawów choroby, pomidory należy opryskać fungicydami.
Inną chorobą, która spowodowana jest przez grzyb Botrytis cinerea jest szara pleśń. Stanowi ona największe zagrożenie dla pomidorów w okresie zimowo-wiosennej i jesiennej uprawy pod osłonami. Najlepiej rozwija się w około 15 stopniach i przy dużej wilgotności. Szara pleść pojawia się na wszystkich częściach naziemnych rośliny. Na liściach wychodzą szarozielone lub żółte plamy, które stopniowo się powiększają, a porażone liście zamierają. Na łodydze pojawiają się duże brązowe i szare plamy, a powyżej miejsca porażenia roślina zamiera. Na owocach można zauważyć wodniste, miękkie plamy. Wszędzie również zaczyna pojawiać się charakterystyczny szary nalot grzyba. Najważniejszą rzeczą jest ograniczenie rozwoju choroby. Należy zadbać o utrzymanie niskiej wilgotności powietrza w pomieszaniu. W okresie sprzyjającym rozwojowi choroby lub po zaobserwowaniu pierwszych objawów, opryskujemy rośliny preparatami chemicznymi.