Na atlantyckim wybrzeżu Petite Côte, w regionie Thies, leżą dwie bliźniacze miejscowości: Joal-Fadiouth. Choć często wymienia się je jednym tchem, w rzeczywistości dzieli je wąski przesmyk wody. Joal leży na stałym lądzie, a Fadiouth - na niewielkiej wyspie, do której prowadzi długi, drewniany most. To właśnie ta wyspa od lat rozpala wyobraźnię podróżników.
Fadiouth to miejsce, które trudno porównać z jakimkolwiek innym w Afryce. Zamiast piasku czy asfaltu na ziemi leżą muszle ostryg i małż, gromadzone przez setki lat. Chrupią przy każdym kroku, tworzą ściany domów, pokrywają podwórka i ulice. Zabudowa niemal całkowicie wypełnia niewielki skrawek lądu, a charakterystyczny dźwięk towarzyszy mieszkańcom i gościom od rana do wieczora. Nie ma tu samochodów ani motocykli - towary przewożone są na prostych wózkach, jak dawniej. Dzięki temu miejscowość zachowała autentyczność, coraz trudniejszą do odnalezienia w bardziej turystycznych regionach Senegalu.
Zobacz też: To świąteczna wyspa Polaków. Płacą niewiele, a czują się jak u siebie. Tradycje jadą z nimi
Tuż obok Fadiouth leży kolejna niewielka wioska usypana z muszli. Znajduje się tam niezwykły cmentarz, wspólny dla chrześcijan i wyznawców islamu. Krzyże stoją obok charakterystycznych muzułmańskich nagrobków, co w Afryce Zachodniej wciąż należy do rzadkości. Mieszkańcy Joal i Fadiouth od pokoleń słyną z religijnej tolerancji, a rodziny o mieszanym wyznaniu nikogo tu nie zaskakują. Na stałym lądzie, w Joal, ulokowano pola uprawne oraz spichlerze z zapasami żywności. To rozwiązanie nie jest przypadkowe. Gdy przed laty pożar strawił część zabudowy Fadiouth, przechowywane poza wyspą zapasy ocalały. Dziś to kolejny dowód na to, jak rozsądnie lokalna społeczność dostosowała się do życia w tak nietypowym miejscu.
Joal to także miasto rodzinne Léopolda Sédara Senghora, pierwszego prezydenta niepodległego Senegalu. To on mówił, że jego kraj jest "w 95 procentach muzułmański, w 5 procentach chrześcijański i w 100 procentach animistyczny". W Joal-Fadiouth te słowa wciąż brzmią wyjątkowo aktualnie. Dziś obie miejscowości przyciągają turystów z całego świata. Jedni przyjeżdżają z czystej ciekawości, inni w poszukiwaniu ciszy i autentyczności. Większość wyjeżdża z poczuciem, że zobaczyła coś naprawdę wyjątkowego - miejsce, w którym różne tradycje od lat potrafią współistnieć.
Źródło: travelandleisure.com, discover.silversea.com
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.