W 2014 roku powstała zapora wodna w Wilkowicach w województwie śląskim. Niestety praktycznie od samego początku okazała się być niezwykle problematyczna. Sprawą zajęła się Najwyższa Izba Kontroli. Obiekt trzeba było rozebrać, a na budowę zmarnowano ogromną sumę pieniędzy. Kto tak naprawdę zawinił?
Budowa zapora w Wilkowicach na Śląsku została zakończona 30 czerwca 2014 roku, a cały projekt kosztował 6 milionów złotych. Już w sierpniu tego samego roku Śląski Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego wydał pozwolenie na rozpoczęcie użytkowania obiektu. Niestety pomimo obiecujących początków co chwila dochodziło do awarii zbiornika. Szybko uświadomiono sobie, że będą z nim nie lada problemy. Najprawdopodobniej za wszystkim stała usterka, nieznana w momencie budowy.
Podczas próbnego napełniania zbiornika w styczniu 2013 roku. Inspektor nadzoru na podstawie odczytów stwierdził, że korpus zapory wykazuje zwiększoną nieszczelność na styku z prawą skarpą zbiornika i na styku z przepławką, czyli konstrukcją mającą za zadanie umożliwienie pokonania sztucznej bariery w rzece przez migrujące ryby.
- podaje Najwyższa Izba Kontroli. Nie przeszkodziło to jednak w wątpliwym działaniu zapory przez kolejne lata.
Z czasem uznano, że problemy z filtracją to zjawisko naturalne, a za awarie zbiornika mogą odpowiadać uwarunkowania terenowo-gruntowe. Dochodziły również informacje, według których w trakcie pracy plac budowy miał nie posiadać wystarczającego zabezpieczenia przed występującymi często wezbraniami potoku Wilkówka. Co więcej, podczas większych opadów wykonawca, wbrew przepisom nie przerywał prac. Problemy jednak nie zniknęły, a wręcz zaczęły narastać.
W maju 2019 roku na terenie gminy doszło do zdarzenia stanowiącego bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia mieszkańców. Po dwóch dniach obfitych opadów doszło do błyskawicznego, niekontrolowanego przyboru wody w korycie potoku Wilkówka, a tym samym w czaszy zbiornika. Co prawda woda nie przelała się przez koronę zapory, jednak powołany wówczas sztab kryzysowy podjął decyzję o ewakuacji ludności.
- przypomina Najwyższa Izba Kontroli. Ostatecznie, pomimo sprzeciwu lokalnych władz, zdecydowano się na rozbiórkę. Zaporę zaczęto demontować w 2021 roku, co potrwało około 12 miesięcy. Po czasie okazało się jednak, że niekoniecznie dało się temu zapobiec.
W ocenie Izby władze gminy nie mogły przewidzieć, że zaproponowane rozwiązania okażą się niedoskonałe, a inwestycja zakończy się fiaskiem.
- podsumowało NIK. Ostatecznie utracono 6 milionów wydanych na budowę oraz dwa kolejne przeznaczone na rozbiórkę.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.