Gorzki smak ogórków nie musi oznaczać choroby ani zepsucia. Zwykle jest skutkiem stresu, który pojawia się podczas suszy, upałów lub nieprawidłowego podlewania. Znaczenie ma też odmiana oraz miejsce, w którym gromadzą się związki odpowiedzialne za nieprzyjemny posmak.
Za gorycz odpowiadają kukurbitacyny, czyli związki naturalnie występujące w roślinach z rodziny dyniowatych. Pełnią funkcję ochronną, ponieważ zniechęcają część szkodników i roślinożerców do zjadania liści oraz owoców. W uprawianych obecnie odmianach ich zawartość jest zwykle niewielka, dlatego ogórki mają łagodny smak.
Sytuacja zmienia się, gdy roślina przez dłuższy czas rośnie w niekorzystnych warunkach. Najczęstszym powodem gorzknienia jest stres wywołany brakiem wody, wysoką temperaturą albo nagłymi zmianami wilgotności gleby. Ogórki mają płytki system korzeniowy, więc szybko odczuwają przesuszenie podłoża. Szczególnie niekorzystne jest obfite podlewanie po dłuższej suszy. Taka gwałtowna zmiana nie przywraca od razu równowagi, lecz może dodatkowo obciążyć roślinę.
Kukurbitacyny nie muszą być równomiernie rozłożone w całym ogórku. Najwięcej gromadzi się ich zwykle w części znajdującej się przy szypułce oraz bezpośrednio pod skórką. Z tego powodu jeden koniec może być wyraźnie gorzki, podczas gdy środkowa część zachowuje normalny smak. Gdy gorycz jest wyczuwalna tylko przy szypułce, można odciąć kilka centymetrów końcówki i obrać warzywo ze skórki. Po takim zabiegu warto ponownie spróbować miąższu. Jeśli ogórek nadal pozostaje bardzo gorzki, lepiej zrezygnować z jego spożycia. Intensywna gorycz może świadczyć o wysokiej zawartości kukurbitacyn, które w większych ilościach mogą wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Podstawą jest utrzymywanie możliwie stałej wilgotności ziemi. Ogórki najlepiej podlewać regularnie, zanim podłoże całkowicie wyschnie. W czasie upałów trzeba robić to częściej, ale bez zalewania korzeni. Pomocne może być ściółkowanie gleby, ponieważ ogranicza parowanie wody i chroni ją przed szybkim nagrzewaniem. Warto również wybierać stanowisko, na którym ogórki nie będą przez cały dzień narażone na skrajnie wysoką temperaturę. Z kolei w tunelach i szklarniach znaczenie ma regularne wietrzenie.
Ryzyko można dodatkowo zmniejszyć, sięgając po odmiany wyhodowane z myślą o niskiej zawartości kukurbitacyn. Są mniej podatne na gorzknienie, choć nawet one mogą zareagować na długotrwałą suszę lub silny upał. O smaku plonów decyduje więc nie tylko materiał siewny, lecz także codzienna pielęgnacja.