Dwóch naukowców specjalizujących się w badaniach nad długowiecznością poświęciło wiele godzin na rozmowy z osobami, które przeżyły ponad sto lat. Ben Meyers i Fabrizio Villatoro, pracownicy organizacji LongeviQuest zajmującej się weryfikacją wieku superstulatków (osób żyjących 110 lat i więcej), postanowili dowiedzieć się, czego najczęściej żałują najstarsi ludzie na świecie.
Więcej podobnych artykułów przeczytasz na stronie głównej Gazeta.pl
Tak brzmi sekret na szczęśliwe życie. Wystarczy zmienić myślenie
Meyers, dyrektor generalny LongeviQuest i Villatoro oraz prezes ds. badań w Ameryce Łacińskiej, poprosili najstarszych ludzi na świecie o wskazówki dotyczące szczęśliwego życia i długowieczności, a także o rzeczy, które chcieliby zrobić inaczej. Jak donosi portal Buissnes Insider, wysłuchali historii stulatków z różnych zakątków globu, starając się pozyskać rady dotyczące szczęśliwego życia i długowieczności. Wielu rozmówców doświadczyło trudnych wydarzeń początku XX wieku (wśród nich można znaleźć wojnę, Wielki Kryzys czy chociażby dekolonizację). Mimo wszystko badacze są zdania, że większość ich rozmówców miała:
Całkiem ludzkie żale, które podziela większość ludzi
Dla przykładu, jak donoszą reporterzy BI, 102-letnia Janet Gibbs jest zdania, że pozytywne nastawienie psychiczne to prawdziwy klucz do długowieczności. Większość stulatków to zwykli ludzie, którzy starają się za bardzo nie stresować i nie pozwalają, by żal niszczył ich dobre samopoczucie. Nie oznacza to jednak, że nie mają żadnych boleści.
Czego żałujemy przed śmiercią? Czas z rodziną, za dużo pracy i za mało podróży
Jest kilka "typowych" żalów stulatków. Jednym z najczęściej wymienianych było zbyt mało czasu spędzonego z rodziną. Villatoro dodał, że inni ubolewali nad tym, że trudności życiowe lub wydarzenia na świecie zakłóciły ich stabilność i zdolność do posiadania większej liczby dzieci. Juan Vicente Pérez Mora - aktualnie najstarszy człowiek na świecie, który według potwierdzonych danych dożył 114 lat - żałuje, że za dużo pracował. Jego praca nie należała do łatwych. Od świtu do zmierzchu pomagał na rodzinnej farmie. Zaczął w wieku 13 lat i robił to o całe życie. Jego rodzina opowiadała, że nie był w stanie spróbować innej kariery, która pozwoliłaby mu cieszyć się większą ilością czasu z rodziną. Natomiast działaczka religijna Luisa López dorastała w prowincji Santa Fe w Argentynie, a w wieku 82 lat przeprowadziła się wraz z rodziną do oddalonego o siedem godzin jazdy Mar del Plata. Teraz López żałuje, że nie podróżowała więcej w swoim życiu. Nie jest też jedyna. Podobnie wnioski wynieśli rozmówcy Karla Pillemera, profesora gerontologii w Weill Cornell Medicine, który napisał książkę "30 Lessons for Loving: Advice from the Wisest Americans on Love, Relationships, and Marriage", ("30 lekcji miłości: Porady najmądrzejszych Amerykanów na temat miłości, związków i małżeństwa").
