Lakówka ametystowa wygląda, jakby nie mogła być prawdziwa. Zawdzięcza to swojej nietypowej, fioletowej barwie. To ona jest powodem, dla którego grzybiarze chętnie chwytają za tego niesamowitego grzyba. Wszystko, co powinniśmy wiedzieć na temat "grzyba z zaczarowanego lasu".
Więcej podobnych artykułów przeczytasz na stronie głównej Gazeta.pl
Jesień jest sezonem, w którym natura zachwyca nas, malując okoliczną florą na różnorodne kolory. Dotyczy to nie tylko drzew, ale również grzybów. Jednym z przykładów takich niesamowitych barw może być lakówka ametystowa, którą ciężko jest przeoczyć, przechadzając się po leśnej ściółce. Jednak jej kolor, choć zachwycający, oraz obecność blaszek po kapeluszem, często są powodem wielu niepewności. Na szczęście nie ma się czego bać. Lakówka ametystowa jest całkowicie jadalna, choć jej smak i aromat nie przebijają tego znanego nam dzięki borowikom czy rydzom. Większość osób zbiera ją raczej ze względu na jej kolor. Ten grzyb będzie pięknie wyglądał w słoikach z marynatami, czy sprawdzi się jako ciekawa dekoracja dań. Jeśli chcemy poszukać go ze względu na walory czysto estetyczne, warto rozglądać się za młodymi osobnikami, które są intensywnie fioletowe. Ich trzon ma 5-10 centymetrów, blaszki są rzadkie i grube. Im starsza lakówka, tym bardziej łykowata się staje, dlatego warto stawiać na młode i niewielkie lakówki.
Ten pospolity gatunek można spotkać nie tylko w lasach liściastych i mieszanych, ale także w borach. Choć na ogół pojawia się na leśnej ściółce, można znaleźć ją też na rozkładającym się drewnie. Zazwyczaj lakówka występuje w skupiskach, co pozwala w łatwy i szybki sposób zebrać pokaźną ilość tych grzybów. Ten gatunek najlepiej marynować bądź suszyć, co prawda lekko wypłowieje przez to, ale po przekrojeniu wciąż będzie fioletowy. Ważną cechą rozpoznawczą tego gatunku są rzadkie, grube blaszki i pusty trzonek. Należy jednak uważać, ponieważ z wyglądu, łatwo można pomylić lakówką ametystową z trującą grzybówką fioletowawą, jednak ta druga ma wyraźny aromat rzodkiewki. Ciekawostką jest, że lakówka lubi glebę bogatą w mocznik lub amoniak. Dzięki temu znajduje coraz większą rolę w kryminalistyce. A dlaczego? Dzięki swoim preferencją glebowym można ją spotkać na obszarach, gdzie niegdyś wykopane były latryny, ale również na dawnych cmentarzach czy nawet w miejscu nielegalnego pochowania zwłok.