Obłoki Perłowe, zwane również "tęczowymi chmurami" pojawiły się na niebie. Od kilku dni są mocno widoczne w okolicy Arktyki, ale możemy dostrzec je również w naszym kraju. Jest pewna specyficzna pora dnia, kiedy mogą pokazać się w całej okazałości. Czym jednak dokładnie są Polarne Chmury Stratosferyczne typu II (PSC II) i dlaczego wcale nie są dobrym znakiem dla naszej planety?
O niezwykłym zjawisku, jakim są Obłoki Perłowe, poinformował niedawno Karol Wójcicki, prowadzący popularny profil na Facebooku "Z głową w gwiazdach". To przepiękne, choć wyjątkowo rzadkie zjawisko, pojawiające się na wysokości zaledwie od 15 do maksymalnie 25 kilometrów nad powierzchnią Ziemi.
Wróciły! Zgodnie z przewidywaniami z początku grudnia, od kilku dni w Arktyce obserwować możemy Obłoki Perłowe, czyli pewien konkretny rodzaj chmur nazywany Polarnymi Chmurami Stratosferycznymi typu II (PSC II)
- pisze w social mediach ekspert. Perłowe chmury normalnie są widoczne głównie w środku zimy, w rejonach polarnych, ale teraz można dojrzeć je nawet na obszarze Europy. Dzięki tworzeniu się kryształków lodu z pary wodnej, pod wpływem niskiej temperatury w stratosferze, obłoki odbijają słońce tak, że wewnątrz nich pojawia się tęcza. Jest to szczególnie widoczne, w momencie gdy zachodzi Słońce. Możemy dojrzeć je również w Polsce, choć nie jest to dobry znak.
Zjawisko Polarnych Chmur Stratosferycznych typu II już drugi rok z rzędu następuje jeszcze przed nadejściem zimy. Tradycyjnie Perłowe Obłoki pojawiały się w dopiero w styczniu lub lutym.
Istnieje szansa na dostrzeżenie PSC II krótko przed lub tuż po zachodzie Słońca również w Polsce. Warto być czujnym!
- pisze Karol Wójcicki na Facebooku. Jest to co prawda doskonała okazja, by wykonać przepiękne fotografie nieba, ale warto również wiedzieć, że chmury te mają związek z powiększaniem się dziury ozonowej. Pojawiają się tylko wtedy, gdy temperatura stratosfery spadnie nawet do minus 85 stopni Celsjusza. Na ich powierzchni zachodzą chemiczne reakcje, które przekształcają freony w wolne rodniki. Sama dziura ozonowa zaś jest dla naszej planety niezwykle szkodliwa. Przez znaczne obniżenie zawartości ozonu w stratosferze, do powierzchni Ziemi dociera większa ilość promieniowania ultrafioletowego. Jednym z niepożądanych skutków nadmiernego wystawienia się organizmów żywych na UV jest między innymi większe ryzyko zmian nowotworowych.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.