W Polsce można znaleźć wiele opuszczonych budynków, które swoje lata świetności mają już dawno za sobą. Część z nich z czasem zostanie wyburzona, inne zagospodarowane, a reszta będzie w spokoju czekać na swoją kolej. Do tej trzeciej kategorii należy na przykład Maciejka, dawne sanatorium w Ustroniu. Niegdyś tętniło życiem i zachwycało swoim nietypowym wyglądem, a dziś przyciąga do siebie tylko miłośników urbexu i historii o "nawiedzonych" domach.
W latach 60. XX wieku w śląskim Ustroniu rozpoczęła się budowa kompleksu sanatoriów. Jak podaje portal ustron.naszemiasto.pl, władze wojewódzkie zdecydowały, że właśnie to miasto zostanie jednym z najlepszych uzdrowisk w całej Polsce. To miałoby ściągnąć do regionu jeszcze więcej turystów, którzy już byli zachwyceni pobliską Wisłą jako ośrodkiem wypoczynkowym na weekendy i Szczyrkiem, stanowiącym centrum sportów zimowych. Do zagospodarowania pozostał już tylko Ustroń, dlatego do pracy nad projektem zatrudniono najwybitniejszych architektów - Aleksandra Frantę i Henryka Buszkę. Obaj mężczyźni odpowiadali za kilka znanych polskich budowli, m.in. słynne osiedle Tysiąclecia w Katowicach, dlatego nikt nie obawiał się o efekt końcowy. I rzeczywiście był on niesamowity, bowiem przy współpracy z innym architektem, Tadeuszem Szewczykiem, stworzyli projekt 28 budynków w kształcie "piramid". Ostatecznie w latach 80. oddano do użytku tylko 17 z zaplanowanych obiektów, ale każdy z nich pełnił inną, ważną rolę. Wśród budowli znalazła się także Maciejka, która należała wówczas do Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni.
Przez długi czas Maciejka rzeczywiście cieszyła się ogromną popularnością. Zwabiała do siebie kuracjuszy nie tylko oryginalnym wyglądem, ale także wysokim poziomem obsługi klientów i wachlarzem usług oraz zabiegów. Przełom nastąpił jednak w 1993 roku, gdy gdyńska stocznia nie wykupiła ośrodka, w efekcie czego przeszedł on pod zarząd miasta. Wtedy do Ustronia zjechali się zagraniczni inwestorzy, którzy chcieli otworzyć w Maciejce kasyno. Plany te nie doszły jednak do skutku, bowiem rok później w Polsce uchwalono prawo, według którego kapitał zagraniczny nie mógł ingerować w inwestycje hazardowe. To był gwóźdź do trumny Maciejki, co do której nikt nie miał już większych planów. Budynek został sprzedany prywatnemu właścicielowi i od tamtej pory niszczeje.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.